Verkiezingen

Het is 9 juni. Verkiezingsdag. Drie maanden na de laatste gemeenteraadsverkiezingen zijn er nu de landelijke verkiezingen, en het is spannender dan ooit. Tenminste, volgens de peilingen. VVD aan kop met vlak daar achter PvdA, gevolgd door CDA en PVV.

Het gáát deze verkiezingen ook ergens over. Namelijk over geld. Ja, we zitten in een globale economische crisis, en elke partij heeft zijn eigen ideeën over hoe er uit te komen. Er moet bezuinigd worden: daar is vrijwel iedereen het over eens. Nu de lasten zodat onze kinderen straks die lasten niet hoeven te dragen. Er wordt gegooid met termen als hypotheekrenteaftrek, AOW verhogen, basisbeurs afschaffen, immigratie terugbrengen, etc.

Ik vond het deze verkiezingen vrij moeilijk om een goede keuze te maken. De verkiezingsdebatten op tv hielpen vrij weinig: de lijsttrekkers van de verschillende partijen kakelden als een kip zonder kop, ontweken de vragen, en zeiden tussen neus en lippen door dat zij veel beter waren dan de anderen, en dat zij er veel beter over hadden nagedacht dan de anderen. Wie moet je dan geloven, als iedereen zoiets zegt?

Dan maar naar de partijpunten kijken. En ook daar zie ik dat ik het met sommige dingen eens, en met sommige dingen oneens ben. Neem de PVV bijvoorbeeld: Wilders gaat maar door over het terugdringen van de immigratie en het verminderen van ontwikkelingshulp. Maar dit is een globale crisis! Wij, als rijk Nederland, zijn toch moreel verplicht om onze medemensen te helpen in de armere landen?

VVD gaat mee in de harde lijn van Wilders, hoewel Rutte toch ook andere punten op de agenda heeft. Zij willen de hogere inkomens in Nederland niet te veel belasten... Maar als je dat niet doet, belast je dus de lagere inkomens?

Het zag er al snel naar uit dat ik niet op rechts zou gaan stemmen. Links dan? Ik ben van traditie een linkse stemmer. En ik kon me aardig goed vinden in die linkse ideologie. Maar het plan om de basisbeurs voor studenten om te zetten in een studieschuld? Wat voor onzin is dat nu weer? Nederland heeft juist studenten nodig om de kenniseconomie te stimuleren. Door de angst voor een schuld wordt studeren weer een privilege voor de rijkeren onder ons...

Dan maar kijken naar wat goed voor mij is. D66 is aardig in het midden, en die heeft goede ideeën, ook voor onderwijs. Maar die heeft GroenLinks ook, terwijl ze ook aandacht hebben voor het milieu, waar het tegenwoordig ook slechter mee gaat. Maar dan kan ik net zo goed Partij voor de Dieren stemmen.

Ik heb even overwogen om te stemmen op één van de kleinere partijen die het toch niet gaan redden: Partij voor Mens en Spirit bijvoorbeeld. Maar dat is veel te zweverig voor mij. Ik zag ook dat er twee naamloze partijen meededen... ook interessant.

Maar uiteindelijk heb ik mijn keuze gemaakt. Het was moeilijk, maar ik heb mijn burgerrecht voldaan. Ik heb gestemd. Hopelijk heeft het zin gehad: de komende dagen zullen we de uitslag wel horen. Ik ben benieuwd.

Toeters

"Hup, Holland, h –toeoeoeoeoeoeoet-
Laat de –toeoeoeoeoeoet- hempje staan!
Hup –toeoeoeoeoeoet- ,
-toeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoet-"

Voetbal is big business. Voetbal is 'hot'. Voetbal is commercie. Voetbal is geld verdienen. Voetbal is oranje slingers, oranje hoedjes, oranje Hawaï rokjes, oranje sokken en oranje bitterballen. En nu ook oranje toeters. Je krijgt ze gratis bij zoveel euro aan postzegels, of all things. En ze zijn een rage. Vooral onder kinderen.

Het punt is. . . door zulke toeters kan je geen normaal gesprek meer voeren. Met het geluid van de toeter van de stoomboot van Sinterklaas, is deze toeter een ware plaag voor mensen die lekker rustig in de tuin willen zitten, mensen die rustig boodschappen willen doen, of mensen die even tot rust willen komen en de dagelijkse hectiek te ontvluchten. Immers, overal waar je komt hoor je –toeoeoeoeoeoet-.

Mensen tellen af naar het begin van het WK. Ik tel af naar het einde, en vele rust liefhebbers en toeter-haters met mij. Nog iets meer dan een maand, sneller als Nederland vlug uitgeschakeld wordt. Dan worden die toeters alleen nog maar gebruikt op Koninginnedag, op de vrijmarkten. En dan is er toch al zoveel lawaai. . . zo'n toeter valt daar niet op.

Een wijs mens zei het namelijk al: "Je kan de –toeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoet- "

Dat u het maar weet.

Vakantie

Vakantie! Tijd voor dingen doen waar je anders niet aan toe komt. Tijd om oude vrienden weer op te zoeken. Tijd om eens goed grondig schoon te maken! Jazeker dames en heren, aan het begin van deze twee weken durende vakantie had ik grootse plannen! Aan het eind van de vakantie zou ik kunnen terugkijken op een productieve en geslaagde vakantie waarin ik mijn huis aan kant zou hebben, mijn sociale leven weer een boost gegeven zou hebben, en waarin ik zeker een aantal nieuwe dingen zou hebben geprobeerd.

Het is nu het einde van de vakantie, en ik maak de balans even op. Vrienden bezocht: geen. Schoongemaakt: jazeker! Maar niet zo grondig als dat ik eigenlijk zou willen. En het is alweer smerig geworden. Jammer hoe dat zo gaat!
Nieuwe dingen gedaan: uhm, ja, op zich wel, als je vreemde kostuums passen voor toneel iets nieuws vindt.

Maar heb ik uitgerust? Ja, dat wel. Ik ben wat tot rust gekomen. Niet zoveel als ik zou willen, want daar had ik het -gek genoeg- toch veel te druk voor. Maar goed, is dat ook niet waar een vakantie om draait? Lekker uitrusten voordat je weer aan het werk gaat?

En trouwens, over 6 of 7 weken is het weer vakantie: de zomervakantie! Genoeg tijd om vrienden op te zoeken en schoon te maken!

Toch?

Saucijzen te koop....

Ik fiets elke dag langs een slager in Barneveld. Hij heeft altijd een bord buiten staan waar hij zijn aanbiedingen op heeft staan. Ik kijk hier vaak op, want dan krijg ik misschien wel inspiratie wat ik kan eten vanavond. Erwtensoep bijvoorbeeld. Of lekkere tartaartjes. (Sorry, vegetariërs!)

Maar ja, vlees is duur. En dat is maar goed ook... denk aan de ecologische voetafdruk! (nietwaar, vegetariërs?) Deze slager had echter een aantal weken een hele speciale aanbieding: saucijzen voor wel 0.49 cent. Jazeker, 0.49 cent. Dat is dus twee saucijzen voor bijna één cent. Dat zou dus tien saucijzen zijn voor 4.9 cent... en honderd voor maar €0.49!

Mijn eerste gedachte was: 'ik had geen idee dat de supermarktoorlog de slagerijen ook heeft bereikt'. Maar natuurlijk was dit een typefout. Één die door niemand gezien werd, blijkbaar, want dit stond een aantal weken later nog steeds op het bord. Of het nu saucijzen waren, of een bepaald gram gehakt, of zelfs worstjes... allemaal 0.49 cent.

Tja, en ik zit zo in elkaar dat ik dat niet gewoon kan laten rusten. Misschien komt 't omdat ik een leraar ben: beroepsrisico enzo. Of misschien komt 't omdat ik een andere Kijk op de Wereld heb. In ieder geval, andere mensen zouden er niets over zeggen. Maar ik moest iets doen. Dus ik stuurde een mail.

En ik kreeg een mail terug. Fijn dat ik het gezien had, en ze zouden het meteen veranderen. En inderdaad, de volgende dag waren de saucijzen opeens 100 keer zo duur, namelijk €0.49. De slager natuurlijk blij, maar ik ben bang dat de mensen van Barneveld me dit niet in dank af zullen nemen.

Alweer een reden om vegetariër te worden...

De meeste ongelukken...

Het is waar wat ze zeggen. De meeste ongelukken gebeuren in of om het huis. Zo was ik gisteren op mijn balkon bezig om bloembakken op te hangen. De fabrikanten van deze bloembakken zijn zo slim geweest om een ingenieus systeem te bedenken waarmee die bakken makkelijk opgehangen kunnen worden. Er hoeft namelijk alleen maar een moertje in het gaatje, waarna er door dat moertje een schroef komt die de hele constructie bij elkaar houdt. Simpel toch?

Niet dus. Het moertje was te groot voor het gaatje. Maar ik gaf het niet zomaar op: ik pakte de schroevendraaier, en duwde tegen het moertje aan zodat het in het gat geforceerd werd. Aan de andere kant hield ik mijn hand om ervoor te zorgen dat ik genoeg tegendruk uitoefende. En als ik zou uitschieten met de schroevendraaier, zou het plastic het wel tegenhouden.

Blijkbaar werkte het dus niet zo. Ik schoot inderdaad uit met de schroevendraaier, die door het plastic heen vloog alsof het er niet was. Voor ik het wist had ik opeens een schroevendraaier in mijn hand. Gelukkig er niet dwars doorheen, maar goed. Akelig plekje hoor, zo midden in je handpalm.

Dus mijn advies aan wie dit leest: schroevendraaiers gaan makkelijk door een plastic bloembak heen! Koop dus liever een stenen bak. Kost iets meer, is ook zwaarder, maar geloof me, je krijgt er geen schroevendraaier in je hand door.

Hoewel je natuurlijk wel zo'n stenen bak op je tenen kan laten vallen... auw...

In en in slecht

"De mens is van nature slecht." zo zegt een man mij in het dorp waar ik net geslaagd ben voor een cadeautje voor mijn broertje. Die man had me net gevraagd of hij me iets mocht vragen. Ik zei ja, en voor ik het wist was ik in een theologische discussie geraakt. Hoewel, discussie...

"God weet wat het beste voor ons is." zo zegt de man. De vrouw zegt weinig: ze kijkt alleen maar, en ik vraag me af of zij er alleen maar bij staat voor de morele ondersteuning. "Wij moeten kiezen voor God, en Hem in alles volgen." Ik ga er tegenin, en vertel over mijn eigen ideeën en ervaringen over God. Die worden snel door deze man verworpen. Hij weet namelijk hoe het zit: God heeft zich aan hem geopenbaard. "Hebt u Hem gezien dan?" vraag ik. "Ja, door Jezus." antwoordt hij. "Jezus is voor mij aan het kruis gestorven." Ik vraag hem nogmaals hoe hij dat weet. "Dat staat in de Bijbel." zegt hij vol zekerheid. Hij schijnt in te zien dat hij hier niet met ieder ander mens te maken heeft, die gewoon ja en amen zegt en doorloopt. Nee, dit mens heeft een wil van zichzelf. "Zonde." zegt de man. "De eigen wil is de zonde. De mens is van nature slecht."

Als ik er tegenin breng dat ik vind dat de mens van nature goed is, kijkt hij me ongelovig aan. "Kijk maar naar kinderen." zegt hij, om mij te overtuigen. "Kinderen spreken niet met twee woorden, ze hebben geen respect. Wij moeten ze dat bijbrengen."

Ik denk aan de kinderen bij mij op school. Ja, er is wel eens weinig respect, maar dat betekent niet dat die kinderen opeens slecht zijn. "Kinderen verkennen de wereld om zich heen." zeg ik terug. "Kinderen kennen de maatstaven van de maatschappij nog niet, want ze staan nog maar net in de maatschappij. Natuurlijk spreken ze nog niet met twee woorden. Natuurlijk hebben ze nog geen respect. Ze moeten eerst zichzelf en de wereld ontdekken." Weer kijkt de man me ongelovig aan. "Kijk maar naar kinderen die een insect oppakken." ga ik verder. "ze beschermen het insect, proberen het te onderzoeken."

"Ze stampen het insect plat." gaat de man verder. Dan begint hij een monoloog over hoe slecht de mens is, over de Bijbel en het Woord van God, over God de eindredacteur van de Bijbel, over de volgelingen van Jezus die niet zomaar mensen waren, maar meer dan mensen. Over Jezus die zich voor ons heeft opgeofferd. Over de relatie met God die we aan moeten gaan, en over God's wil de we moeten volgen omdat Hij weet wat het beste voor ons is. Net als in een gewone relatie."

Ho eens even. Net als in een gewone relatie? In een gewone relatie zijn man en vrouw gelijk. Ik vertel dit aan deze man, en zijn vrouw kijkt hem opeens aan. Ik ga verder: de man en vrouw passen zich aan elkaar aan in een relatie. Zomaar iemand volgen, of verwachten dat iemand je zomaar volgt, is slavernij. De man zegt meteen dat dit niet zo is: God is de Herder, wij zijn enkel de schapen. Ik zeg terug dat dit absoluut geen gewone relatie is dan, want een goede relatie is gebaseerd op gelijkwaardigheid.

De vrouw kijkt nu weg. Zou ze aan het twijfelen gebracht zijn?

Uiteindelijk tikt de vrouw de man aan. Is dit een teken om te zeggen 'hopeloos geval, laten we iemand anders overtuigen', of kan ze het gewoon niet meer aan om meer te horen over gelijkheid in een relatie?

Lentedepressie

Het is lente. Buiten schijnt de zon, de vogeltjes fluiten, de bloemetjes bloeien, en de mensen zijn vrolijk. Na zo'n lange winter is iedereen wel aan de lente toe. Zo ook mijn kat Jimmy, die nu extra vaak mauwt om te vragen of hij naar buiten mag. Sorry Jimmy, op 6 hoog lijkt het me niet zo verstandig om naar buiten te gaan.

Iedereen is blij dat het lente is. Er schijnen alleen maar voordelen aan te zitten. Maar wie dat denkt, vergist zich deerlijk. De lente is een vreselijk seizoen. Juist omdat men lekker naar buiten gaat, nemen ze de tuin even onder handen. Of ze doen de grote voorjaarsschoonmaak. En het zou de lente niet zijn als men niet buiten op het balkon zou zitten met een zak chips en een flesje bier, met binnen de muziek keihard aan. Anders hoor je het niet, natuurlijk. De omwonenden mogen lekker meegenieten.

En wat denk je dan van alle insecten die weer komen, hmmm? Binnenkort plegen we weer massaal muggenmassamoord, en worden vliegen en wespen vervloekt en het huis uit gejaagd, als ze geluk hebben. Om dan nog maar te zwijgen van ratten en muizen en spinnen die actief worden door het heerlijke weer.

Nee, geef mij dan maar de winter. De verwarming lekker hoog, kat bij me op schoot, lekker een film kijken. Heerlijk. Ik kan niet wachten.

Volgens mij heb ik last van een lentedepressie. Kon ik verwachten: de winterdip had me overgeslagen dit jaar.