We kunnen weer stemmen!

Haal het rode potlood maar weer uit de kast, want... het is weer tijd om te stemmen. Niet met een rood potlood dit keer, maar ook niet met een stemmachine. Nee, het kabinet is niet gevallen, dus we hebben geen landelijke verkiezingen. En gemeentelijke of provinciale verkiezingen zijn dit ook niet. Zelfs de Europese verkiezingen zijn nog niet gearriveerd.

Ik heb het over de waterschapsverkiezingen!

Als burger van het democratische nederland heb ik stemrecht om te kiezen wie er in het bestuur komen van het waterschap waar ik woon. In mijn geval is dat waterschap Vallei en Eem. Wat zo'n bestuur doet weet ik niet... wat zo'n waterschap doet weet ik niet. Maar stemmen... da's altijd leuk, toch?

Even serieus: het waterschap zorgt voor de aanleg van dijken, het aan/afvoer van water, het scheiden van riool- en regenwater, het droogleggen of teruggeven van land aan het water, en het zorgt voor de veiligheid van de steden, dat deze niet door het water worden teruggenomen. Zo'n waterschap is best belangrijk.

Wat ik niet snap, is waarom wij hier voor kunnen stemmen? Wat weet een gewone burger nu eigenlijk van het beheren van het vele water in Nederland? Waarom moeten wij, de burgers, het bestuur van het waterschap kiezen? Een bestuur dat, door allerlei verschillende meningen, waarschijnlijk zo'n waterschap niet optimaal één kant op kan sturen. En toch mogen wij kiezen. Bedankt... maar is dat echt nodig?

Als wij het bestuur van zo'n waterschap mogen bepalen... wanneer kunnen we dan de stembiljetten verwachten die ons in staat stellen om te stemmen voor het bestuur van ING? Dat is nu toch ook gedeeltelijk onder controle van de overheid? En mogen we dan ook rechtstreeks het bestuur bepalen van de vele commissies die de overheid instelt?

Natuurlijk niet. Die worden door de overheid gekozen, wat dus indirect door ons gekozen is, omdat wij de overheid kiezen. Waarom is dit niet precies zo met de waterschappen? Waarom kunnen wij nu opeens wel de waterschapsbesturen kiezen?

Misschien is 't om de burger geïnteresseerd te houden in verkiezingen. Als die namelijk te weinig plaatsvinden, verliest de burger de interesse, en komt 'ie misschien niet opdagen bij de volgende verkiezingen. Dat zou vreselijk zijn, natuurlijk.

Of misschien is 't om zo de naamsbekendheid van de politieke partijen te vergroten. Als een partij namelijk de waterschapsverkiezingen wint, is die bekender bij de landelijke verkiezingen. Is het dus allemaal reclame?

Wie weet. Ik weet alleen dit... het water is water: dat houdt geen rekening met politieke partijen of agenda's. Water stroomt. Van hoog naar laag. Water kan gestuurd worden, maar kan uiteindelijk niet gestopt worden. Als er te veel water is, is er een overstroming. Als er te weinig water is, is er droogte. Water heeft een eigen willetje. En we kiezen nu mensen die proberen hun politieke agenda op dat water los te laten. Ik ben benieuwd.

Het zou me niets verbazen, als die politieke agenda's straks massaal in het water vallen...

De Tovenaar...

Afgelopen woensdag, 12 November, was het 't einde van het projectweek 'sprookjes' op OBS 't Valkhof, waar ik werk. Vanaf 5 uur 's middags zouden alle kinderen per klas een toneelstuk of presentatie houden over het sprookje waar zij over hebben gewerkt. Aangezien ik geen klas heb, zou ik rondlopen. Helaas... Minke, de leerkracht van groep 3, is ziek, en Corrie, de directeur, en ik stonden die avond dus voor de klas. Corrie de directeur, en meester Rob... de tovenaar.

De tovenaar?

Jazeker, de tovenaar. Ik had bij Luza kostuumverhuur in Achterveld een pak besteld. Een tovenaarspak. Ik dacht dat alle collega's verkleed zouden gaan naar die afsluiting, maar dat had ik mis. Naast Marie-José en Rogier was ik de enige die verkleed was. Wat het natuurlijk nog specialer maakte! Ik heb niet zo erg veel foto's genomen, helaas... maar er zijn door verschillende ouders wel heel veel foto's van mij gemaakt!

Voor sommige kinderen was de tovenaar echter een grote bedreiging. Door mij durfden een paar kinderen niet de klas in. Tja... dan moeten de baard en pruik maar even af: ze zien dan dat ik toch meester Rob ben. Gelukkig kwamen ze toen wel weer naar binnen. Dat is toch ook wat: ben je als goede tovenaar een kindervriend... en dan zijn ze bang voor je! Dat gebeurde niet met Merlijn, of wel dan!

En dan ook nog dat incident in groep 2: de kinderen daar waren met hun toneelstuk over roodkapje bezig. Roodkapje is bezig door het bos te lopen, en de wolf achtervolgd haar. Een van de bomen ziet mij staan, en schreeuwt door de klas: "Hallo kerstman!"

Ach, het viel allemaal wel mee. De kinderen hebben die avond genoten... en de collega's ook, gelukkig. (Maar misschien nog meer van het pizza eten daarna... ssst, niet verder vertellen!)

Sinterklaas is in het land

De winkels stonden er begin oktober al vol mee: pepernoten, taai-taai poppen, brokken speculaas en natuurlijk chocoladeletters. Snoepgoed voor iedereen, groot of klein. Wat me opvalt is de enorme keus: het lijkt wel meer dan vorig jaar! Welk merk chocoladeletter wil je? Verkade, of gewoon kruidvat? Fair-trade, of toch 't dure Droste? Er lijkt wel meer keus te zijn dan ooit. En toch nam ik mezelf voor nog niets van dit lekkers te gaan kopen. De sint was immers nog niet in het land.

Het was moeilijk om me daar aan te houden. Om dagelijks blootgesteld te worden aan al die verleidingen... op een dag was 't te veel, en kocht ik voor mezelf een chocoladeletter. De M. (Ze hadden de R niet meer. Dat gaat zo bij al die chocoladeletters, natuurlijk...) Ik had zo'n zin in chocolade! Dus wat deed ik? Ik kwam thuis, legde de chocoladeletter op het tafeltje, en... had opeens geen zin meer. Het ligt daar nog steeds...

Aangezien vandaag Sinterklaas aan zou komen in Nederland, en ik graag de intocht wilde zien, kocht ik gisteren een zak met pepernoten. Het had nu wel lang genoeg geduurd, en de winkels kennende moet ik het snel kopen, want het zal wel eens snel kunnen gaan. Begin december gaat alles de winkels namelijk weer uit, en komt de kerst...

Maar goed, ik zat dus gisterenavond alvast van pepernoten te genieten... toen Jimmy -mijn kat- opeens op het bureau sprong... en ook aan de pepernoten begon te ruiken! Nu heeft mijn kat al een voorliefde voor paaseitjes, dus erg verbaasd was ik niet, maar toch! Vandaag weer: net nadat de Sint aan kwam in Almere begon Jimmy met een gevallen pepernootje te spelen.

Jazeker... de Sint is weer in 't land. De sinterklaasstemming zit er weer in... bij mens *en* bij dier!

Kijk met een Hoofdletter

Dit blog is niet zomaar een blog. Het is een blog voor mijn Kijk op de Wereld. Kijk met een Hoofdletter. Dat 'Wereld' met een Hoofdletter is geschreven, lijkt me nogal duidelijk. Het is een groot ding, zo'n wereld. Dus met een hoofdletter. Maar waarom Kijk met een hoofdletter?

Mijn Kijk is anders. Waarschijnlijk zullen een hoop mensen zeggen 'ja, die Kijk van Rob... daar kan ik wat mee'. Anderen zullen zeggen 'Zijn Kijk is maar niets.' Maar voor mij is het belangrijk dat ik mezelf in mijn Kijk kan vinden. Kijkend naar mijn Kijk zie ik. Of anders gezegd: door te beschrijven hoe ik in de Wereld sta, wat ik van de Wereld zie, begrijp ik.

Een Kijk. Wat is een 'Kijk' nou eigenlijk? Dat is moeilijk uit te leggen. Het is een combinatie van opvoeding, humeur, normen en waarden, en wat er op dat moment gebeurd. Het is een visie, maar dan doorgevoerd in het alledaagse.

Begrijp je het nog niet? Geeft niet: ik ook niet. Dat komt nog. Weet gewoon dat ik ga proberen mijn Kijk hier neer te zetten. Het zal vanalles zijn: van een grapje gemaakt door een kind tot serieuze Wereldgebeurtenissen. En allemaal door mijn bril: mijn Kijk op de Wereld.

Veel plezier.