Boodschappen

Het is zaterdagochtend. Ik weet, de grote supermarkt in de buurt is vanaf 8 uur open. Dan is het nog rustig. Als ik dan boodschappen ga doen, word ik tenminste niet gek van alle mensen die om me heen lopen, scharrelen en voordringen.

Maar ja... ik lig zo lekker in mijn bed. Ik besluit, nadat ik mijn kat eten heb gegeven, om nog even om te draaien en te blijven liggen. Het is toch weekend; zoveel hoef ik niet te doen vandaag.

Het alarm gaat om 8 uur af. Tja, als ik nu nog rustig boodschappen wil doen, moet ik er echt uit. Wat moet ik eigenlijk kopen in de winkel? Melk... en wat nog meer? Misschien zuurkool voor maandag? Ik heb brood genoeg, kaas genoeg... nee, voor de rest heb ik niets nodig. Och, dan kan ik nog wel even blijven liggen.

Het is half 10 als ik mijn bed uit ga. Even rustig ontbijten... en mijn mail checken. Dat doe ik elke dag. Ik heb niet voor niets een vast ritme. Nadat mijn mail gecheckt is, bedenk ik me dat ik nu misschien maar 's boodschappen moet doen. Dan heb ik het tenminste gehad. Maar ja, de computer is best verslavend... ach, nog één spelletje dan.

Om half 12 stop ik met het spelletje, en ga ik naar mijn voorraadkast. Heb ik echt wel iets nodig vandaag? Ik kan best een dag zonder melk. En die zuurkool kan ik maandag ook kopen. En trouwens, het is nu vast veel te druk in de supermarkt. Ik zou helemaal gek worden van al die mensen. Reden genoeg om thuis te blijven dus.

Toch blijft er iets knagen, binnenin. Eigenlijk zou ik wel boodschappen moeten doen, nietwaar? Dat doe ik elke zaterdag. En wie weet merk ik vanavond dat ik nog iets nodig heb, dat ik niet in huis heb. Of misschien... en wat als...

Ik zucht, en zit weer achter de computer. Boodschappen doen is moeilijk, maar het boodschappen *gaan* doen is nog moeilijker!