Het is lente. Buiten schijnt de zon, de vogeltjes fluiten, de bloemetjes bloeien, en de mensen zijn vrolijk. Na zo'n lange winter is iedereen wel aan de lente toe. Zo ook mijn kat Jimmy, die nu extra vaak mauwt om te vragen of hij naar buiten mag. Sorry Jimmy, op 6 hoog lijkt het me niet zo verstandig om naar buiten te gaan.
Iedereen is blij dat het lente is. Er schijnen alleen maar voordelen aan te zitten. Maar wie dat denkt, vergist zich deerlijk. De lente is een vreselijk seizoen. Juist omdat men lekker naar buiten gaat, nemen ze de tuin even onder handen. Of ze doen de grote voorjaarsschoonmaak. En het zou de lente niet zijn als men niet buiten op het balkon zou zitten met een zak chips en een flesje bier, met binnen de muziek keihard aan. Anders hoor je het niet, natuurlijk. De omwonenden mogen lekker meegenieten.
En wat denk je dan van alle insecten die weer komen, hmmm? Binnenkort plegen we weer massaal muggenmassamoord, en worden vliegen en wespen vervloekt en het huis uit gejaagd, als ze geluk hebben. Om dan nog maar te zwijgen van ratten en muizen en spinnen die actief worden door het heerlijke weer.
Nee, geef mij dan maar de winter. De verwarming lekker hoog, kat bij me op schoot, lekker een film kijken. Heerlijk. Ik kan niet wachten.
Volgens mij heb ik last van een lentedepressie. Kon ik verwachten: de winterdip had me overgeslagen dit jaar.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment