Ah, kerstmis is weer voorbij. We hebben een heerlijke kerst gehad, lekker met het hele gezin bij elkaar. Vooral tweede kerstdag was gezellig: iedereen maakte iets voor het diner. Heerlijk.
En toen was het derde kerstdag, en gingen we naar m'n opa en oma.
Derde kerstdag? Ja, derde kerstdag. Waarom zou je ook stoppen met tellen tot twee? Na de eerste en tweede kerstdag komt automatisch de derde kerstdag. Zelfs in de maatschappij wordt dit overgenomen. Vanmorgen op het nieuws zag ik dat er een 'derde kerstdag loop' werd gehouden: een halve maraton door Arnhem. En zo zijn er nog wel meer 'derde kerstdag-activiteiten'. Derde kerstdag begint een begrip te worden: de dag na kerst, waar men uitrust van die moeilijke kerstdagen. Of juist, derde kerstdag: hét excuus om de eerste en tweede kerstdag lekker te snoepen en te eten, want op derde kerstdag doen we aan sport.
En wij gingen op derde kerstdag naar m'n grootouders. Waren we toch even met kerst bij hen op bezoek geweest...
Maar als je nu even nadenkt: waarom zou je dan geen vierde kerstdag hebben? Of vijfde kerstdag? En als je het hele jaar zo door gaat... dan zou oud en nieuw vallen in de nacht van de zevende op achtste kerstdag. De eerste schooldag na de kerstvakantie is dan op de twaalfde kerstdag. Snel vooruitspringen in het jaar: 94e kerstdag is mijn verjaardag. De 109e en 110e kerstdag is pasen. Zo rond de 180e kerstdag is 't zomervakantie. De 346e kerstdag is het sinterklaas, en natuurlijk is kerstavond op de 365e kerstdag.
Nu vraag ik me toch wel af... op hoeveelste paasdag valt kerst?
Sunday, 28 December 2008
Saturday, 20 December 2008
'Even winkelen'
Het is nu kerstvakantie, dus dat betekent: alle tijd om de belangrijke dingen te doen. Zoals de kerstinkopen. Hordes mensen haasten zich naar de winkels om voor één of twee dagen in het jaar twee keer zo veel eten in te slaan als normaal, dat nog drie keer zo duur is als wat ze normaal kopen. Want, 'het is maar één keer per jaar kerst, dan kan je toch niet met aanbiedingen aankomen'. Het moet wel 'chique' zijn, nietwaar?
Normaal ben ik daar niet zo vatbaar voor. Hoewel ik ook macaroni met kerst wel raar vind. Ach, als het maar lekker is. Maar niet deze kerst. Nee, deze keer heb ik voorgesteld om zelf wat voor m'n familie te maken. Ik heb besloten een stoofschotel te maken. Lijkt me lekker, maar ik heb 't helaas nog nooit zelf uitgeprobeerd. Dus ik besloot om dat vandaag te doen, en dan tegelijkertijd de inkopen voor dit gerecht voor de kerst mee te nemen.
Blijkbaar hadden meer mensen dit idee. Het was loeidruk bij de supermarkt. Drukte is iets waar ik sowieso al niet tegen kan. Gelukkig had ik een lijstje gemaakt met alle spullen die ik nodig had. Of nou ja, 'nodig hebben' is misschien wel iets te veel gezegd... die ik wilde hebben. Da's beter.
Uiteindelijk gaf ik dus drie keer zo veel uit als dat ik normaal op een zaterdag uitgeef. De helft hiervan was het vlees. (Misschien heeft mijn broer de vegetariër het toch bij het juiste eind...) Gestressed fietste ik terug naar huis, de tas vol met spullen die ik nooit koop, hing om mijn stuur. Een fles rode wijn, alleen maar omdat ik ga koken met wijn? Kan dat niet gewoon met water erbij? Olijfolie, omdat 't recept zegt dat dit beter is? Is gewone margarine niet goed genoeg? En dan de laurierbladeren en jeneverbessen... Zijn die echt nodig?
Ach... het is maar één keer per jaar kerst... en gelukkig maar. Ik kijk uit naar gewoon een bord met macaroni.
Normaal ben ik daar niet zo vatbaar voor. Hoewel ik ook macaroni met kerst wel raar vind. Ach, als het maar lekker is. Maar niet deze kerst. Nee, deze keer heb ik voorgesteld om zelf wat voor m'n familie te maken. Ik heb besloten een stoofschotel te maken. Lijkt me lekker, maar ik heb 't helaas nog nooit zelf uitgeprobeerd. Dus ik besloot om dat vandaag te doen, en dan tegelijkertijd de inkopen voor dit gerecht voor de kerst mee te nemen.
Blijkbaar hadden meer mensen dit idee. Het was loeidruk bij de supermarkt. Drukte is iets waar ik sowieso al niet tegen kan. Gelukkig had ik een lijstje gemaakt met alle spullen die ik nodig had. Of nou ja, 'nodig hebben' is misschien wel iets te veel gezegd... die ik wilde hebben. Da's beter.
Uiteindelijk gaf ik dus drie keer zo veel uit als dat ik normaal op een zaterdag uitgeef. De helft hiervan was het vlees. (Misschien heeft mijn broer de vegetariër het toch bij het juiste eind...) Gestressed fietste ik terug naar huis, de tas vol met spullen die ik nooit koop, hing om mijn stuur. Een fles rode wijn, alleen maar omdat ik ga koken met wijn? Kan dat niet gewoon met water erbij? Olijfolie, omdat 't recept zegt dat dit beter is? Is gewone margarine niet goed genoeg? En dan de laurierbladeren en jeneverbessen... Zijn die echt nodig?
Ach... het is maar één keer per jaar kerst... en gelukkig maar. Ik kijk uit naar gewoon een bord met macaroni.
Friday, 19 December 2008
Kerstvakantie
We hoeven lekker niet naar school, de deuren gaan op slot
je doet maar waar je zin in hebt, dat is me een genot
Geen juffrouw meer en geen gezeur en niet zo vroeg naar bed,
we hebben even tijd voor de allergrootste pret!
Een couplet uit het liedjes 'kerstvakantie' van Bert en Ernie. Als kind vond ik 't al geweldig als ik kerstvakantie had, en nu ik, om het zo maar te zeggen, aan de andere kant van het bureau sta, vind ik het nog steeds fantastisch. Ik heb lekker twee weken vrij. Dat is toch wel fijn aan werken in het onderwijs. Hoewel het tot het laatste moment super druk is, (alles moet namelijk voor de kerst af!) is het moment dat je thuis op de bank zit, en je bedenkt dat het nu gewoon kerstvakantie is, heerlijk om mee te maken.
Toch moet gezegd worden: ik hou van mijn werk. Als Remedial Teacher loop ik erg vaak door de school, en zo kom ik dus allerlei dingen tegen. Een kind bijvoorbeeld, die op mijn 'goeiemorgen' iets antwoordt dat lijkt op 'kop houden'. Dus ik riep dat kind bij me... en ze liet verbaasd het speelgoed zien wat ze mee had gebracht, en vertelde dat dit een 'comm-powder' doos was, van een bekende tekenfilm serie. Tja, je kan je vergissen he?
Of dan de reacties op het kersttoneelstuk waar ik in heb meegespeeld. Ik was de Keizer die altijd maar het Kerstverhaal wilde worden. En niemand die het de Keizer kon vertellen. Dus vandaag kwamen twee kinderen naar me toe, en vroegen 'je wilde toch het kerstverhaal weten?' waarop ze feilloos het verhaal van Jezus aan me vertelden. Prachtig toch? Dat brengt een glimlach op m'n gezicht.
Maar het mooiste vind ik nog dat direct na dit kersttoneelstuk, waarin juf Marie-José en Meester Rogier Maria en Jozef speelden, kinderen naar een kerststalletje kwamen, en het eens goed bekeken. "Kijk!" zei er één. "Dat is juf Marie-José en Meester Rogier, en hun baby zit in de kribbe!"
Ik ga genieten van mijn vrije dagen, maar ik weet het zeker... ik ga die kids en hun uitspraken vast en zeker missen!
je doet maar waar je zin in hebt, dat is me een genot
Geen juffrouw meer en geen gezeur en niet zo vroeg naar bed,
we hebben even tijd voor de allergrootste pret!
Een couplet uit het liedjes 'kerstvakantie' van Bert en Ernie. Als kind vond ik 't al geweldig als ik kerstvakantie had, en nu ik, om het zo maar te zeggen, aan de andere kant van het bureau sta, vind ik het nog steeds fantastisch. Ik heb lekker twee weken vrij. Dat is toch wel fijn aan werken in het onderwijs. Hoewel het tot het laatste moment super druk is, (alles moet namelijk voor de kerst af!) is het moment dat je thuis op de bank zit, en je bedenkt dat het nu gewoon kerstvakantie is, heerlijk om mee te maken.
Toch moet gezegd worden: ik hou van mijn werk. Als Remedial Teacher loop ik erg vaak door de school, en zo kom ik dus allerlei dingen tegen. Een kind bijvoorbeeld, die op mijn 'goeiemorgen' iets antwoordt dat lijkt op 'kop houden'. Dus ik riep dat kind bij me... en ze liet verbaasd het speelgoed zien wat ze mee had gebracht, en vertelde dat dit een 'comm-powder' doos was, van een bekende tekenfilm serie. Tja, je kan je vergissen he?
Of dan de reacties op het kersttoneelstuk waar ik in heb meegespeeld. Ik was de Keizer die altijd maar het Kerstverhaal wilde worden. En niemand die het de Keizer kon vertellen. Dus vandaag kwamen twee kinderen naar me toe, en vroegen 'je wilde toch het kerstverhaal weten?' waarop ze feilloos het verhaal van Jezus aan me vertelden. Prachtig toch? Dat brengt een glimlach op m'n gezicht.
Maar het mooiste vind ik nog dat direct na dit kersttoneelstuk, waarin juf Marie-José en Meester Rogier Maria en Jozef speelden, kinderen naar een kerststalletje kwamen, en het eens goed bekeken. "Kijk!" zei er één. "Dat is juf Marie-José en Meester Rogier, en hun baby zit in de kribbe!"
Ik ga genieten van mijn vrije dagen, maar ik weet het zeker... ik ga die kids en hun uitspraken vast en zeker missen!
Thursday, 18 December 2008
Een Kersthaas?
Vandaag mailde ik mijn moeder dat ik het leuk zou vinden, om het begin van de vakantie te vieren, als ze dit weekend een keertje langs zou komen. Ook al zitten m'n ouders maar 400 meter van mijn huis vandaan, het is toch altijd leuk om ze over de vloer te hebben. En trouwens, ze hebben mijn kerstversiering nog niet gezien! Ik vertelde ook dat ik mijn huis nu eindelijk netjes heb: dat is lange tijd een probleem geweest.
Toen mijn moeder enthousiast reageerde, krabde ik me toch even achter mijn oren, en keek op mijn schoonmaakrooster. Tja... de slaapkamer. Die had ik de vorige keer overgeslagen. Toch maar even kijken. Dacht ik het niet... het hele bureau zit vol met rotzooi. Toch maar even opruimen. Ja hoor mam, ik heb alles opgeruimd... Of dat heb ik als ze komen, in ieder geval.
Je weet hoe het gaat met het opruimen: van de ene kamer moet je spullen in een andere kamer zetten, of weggooien. Dit deed ik, en toen ik een paar oude schoenen in de prullenbak gooide, keek ik ook even naar de koelkast, waar ook nog allerlei dingen in zaten die misschien weg zouden moeten. Spek die over datum was, een leeg bakje, een paashaas...
Een paashaas?
Snel keek ik op de houdbaarheidsdatum. Houdbaar tot juni 2009: hij zou dus nog goed moeten zijn. Nu moet je weten dat ik chocola heel erg lang kan bewaren. Ik heb er ook snel genoeg van. En bij mij is het zo: als ik het eenmaal weg leg, dan heb ik er ook geen omkijken meer naar. Dus was het nu maar eens tijd om deze paashaas op te eten. Een paashaas met kerst... is dat niet een kersthaas?
(Oh, en de paashaas die ik op mijn bureau vond heb ik maar weggegooid... die was nog van twee jaar geleden...)
Toen mijn moeder enthousiast reageerde, krabde ik me toch even achter mijn oren, en keek op mijn schoonmaakrooster. Tja... de slaapkamer. Die had ik de vorige keer overgeslagen. Toch maar even kijken. Dacht ik het niet... het hele bureau zit vol met rotzooi. Toch maar even opruimen. Ja hoor mam, ik heb alles opgeruimd... Of dat heb ik als ze komen, in ieder geval.
Je weet hoe het gaat met het opruimen: van de ene kamer moet je spullen in een andere kamer zetten, of weggooien. Dit deed ik, en toen ik een paar oude schoenen in de prullenbak gooide, keek ik ook even naar de koelkast, waar ook nog allerlei dingen in zaten die misschien weg zouden moeten. Spek die over datum was, een leeg bakje, een paashaas...
Een paashaas?
Snel keek ik op de houdbaarheidsdatum. Houdbaar tot juni 2009: hij zou dus nog goed moeten zijn. Nu moet je weten dat ik chocola heel erg lang kan bewaren. Ik heb er ook snel genoeg van. En bij mij is het zo: als ik het eenmaal weg leg, dan heb ik er ook geen omkijken meer naar. Dus was het nu maar eens tijd om deze paashaas op te eten. Een paashaas met kerst... is dat niet een kersthaas?
(Oh, en de paashaas die ik op mijn bureau vond heb ik maar weggegooid... die was nog van twee jaar geleden...)
Pfff... wat een drukte.
Het was hectisch, de laatste maand. Tussen 16 november en nu (18 december) is er aardig wat gebeurd. Allereerst: "Pitten". Het toneelstuk van Stiching Lens waar ik aan mee deed. De première was op 23 November, tijdens een 'eenakterwedstrijd'. En raadt eens: juist, wij kregen de tweede plaats. Knap, al zeg ik het zelf.
Het was erg leuk om te doen. Vijf voorstellingen lang op de planken. En ik maar draaien aan die windmachine, donderen met de donderplaat, en ervoor zorgen dat het weerlicht bliksemt. 3 December was de laatste voorstelling. Maar zo goed als bij de première is het niet meer geweest. Wel jammer... maar er is altijd nog de volgende productie bij Lens!
Tijdens deze voorstellingsperiode was er natuurlijk Sinterklaas. Ach, we kennen het oer-hollandse feest allemaal: de Sint en z'n Pieten komen op bezoek in Nederland: de pepernoten en chocoladeletters komen alvast een maand of drie van tevoren om te zorgen dat iedereen al vanaf die tijd in de Sinterklaasstemming is. De kinderen bij mij op school waren dat zeker. Vrijdag 5 december: het was zover. Alle kinderen stonden buiten. Iedereen keek om zich heen: zou Sinterklaas er al zijn? "Misschien moeten we harder zingen!" riep Corrie, de directeur. En ja hoor, daar kwam Sinterklaas al aan, over het bruggetje. Maar waar waren zijn Pieten? Uiteindelijk kwamen zij ook aan, in een roeibootje, en kon het feest beginnen!
Dezelfde dag was het feest natuurlijk ook afgelopen. Sinterklaas was nog niet vertrokken, of de kerst-spullen kwamen op school al tevoorschijn. Wat een gedoe! Zonder enige vorm van overgang -de kinderen zongen nog steeds Sinterklaasliedjes, zelfs tijdens het Kerstfeest- werd de school omgetoverd tot Kerst-paradijs. Tja, en dan kom je in de stemming hé? Hoe kan het ook anders als je elke ochtend begroet wordt door lokalen vol met lampjes, overal een kerstboom, en kerstmuziek wat de (kerst)klok slaat!
En toen, woensdag 17 december (gisteren dus) was het 't kerstfeest op school. Vijf uur 'smiddags: het is al donker. Alle kinderen kwamen in hele nette kleren op school. Alle collega's waren er ook: het was tijd voor het kerst-toneelstuk dat ik herschreven had van een ander toneelstuk, en waar we ook al tijden mee bezig waren om te oefenen. Dat wil zeggen: we waren tijden bezig om te kijken wanneer we konden oefenen. Uiteindelijk was de eerste keer dat we met z'n allen het toneelstuk deden, ook de laatste keer: het was namelijk op het podium...
Maar gelukkig ging het goed. Ik kreeg nog het compliment dat ik mijn roeping ben misgelopen: ik zou acteur moeten worden. Kijk, dat klinkt goed, of niet? En nu.. vakantie houden.
Of nee, we moeten nog twee dagen. Vandaag en morgen. Tja, kerstfeest is nu afgelopen, dus worden alle kerst-spullen opgeborgen. De kerstboom zal morgen worden afgetogen. De kerstspullen gaan weer in de dozen, zodat alles weer gewoon wordt. En dat terwijl voor de rest van de wereld kerst nog moet beginnen.
Gelukkig heb ik mijn huis al kerst-klaar gemaakt. Wat Jimmy trouwens ook wel leuk vindt. Hij haalt regelmatig een kerstbal uit de boom, en heeft laatst de boom zelfs omgegooid. Nu ben ik erg blij dat ik onbreekbare ballen heb gekocht...
Na de vakantie gaan we weer verder op school. Het is dan nog een maand of twee, drie, voordat het voorjaar komt. Toch maar beter even alle voorjaarsdozen alvast uit de kast halen...
Het was erg leuk om te doen. Vijf voorstellingen lang op de planken. En ik maar draaien aan die windmachine, donderen met de donderplaat, en ervoor zorgen dat het weerlicht bliksemt. 3 December was de laatste voorstelling. Maar zo goed als bij de première is het niet meer geweest. Wel jammer... maar er is altijd nog de volgende productie bij Lens!
Tijdens deze voorstellingsperiode was er natuurlijk Sinterklaas. Ach, we kennen het oer-hollandse feest allemaal: de Sint en z'n Pieten komen op bezoek in Nederland: de pepernoten en chocoladeletters komen alvast een maand of drie van tevoren om te zorgen dat iedereen al vanaf die tijd in de Sinterklaasstemming is. De kinderen bij mij op school waren dat zeker. Vrijdag 5 december: het was zover. Alle kinderen stonden buiten. Iedereen keek om zich heen: zou Sinterklaas er al zijn? "Misschien moeten we harder zingen!" riep Corrie, de directeur. En ja hoor, daar kwam Sinterklaas al aan, over het bruggetje. Maar waar waren zijn Pieten? Uiteindelijk kwamen zij ook aan, in een roeibootje, en kon het feest beginnen!
Dezelfde dag was het feest natuurlijk ook afgelopen. Sinterklaas was nog niet vertrokken, of de kerst-spullen kwamen op school al tevoorschijn. Wat een gedoe! Zonder enige vorm van overgang -de kinderen zongen nog steeds Sinterklaasliedjes, zelfs tijdens het Kerstfeest- werd de school omgetoverd tot Kerst-paradijs. Tja, en dan kom je in de stemming hé? Hoe kan het ook anders als je elke ochtend begroet wordt door lokalen vol met lampjes, overal een kerstboom, en kerstmuziek wat de (kerst)klok slaat!
En toen, woensdag 17 december (gisteren dus) was het 't kerstfeest op school. Vijf uur 'smiddags: het is al donker. Alle kinderen kwamen in hele nette kleren op school. Alle collega's waren er ook: het was tijd voor het kerst-toneelstuk dat ik herschreven had van een ander toneelstuk, en waar we ook al tijden mee bezig waren om te oefenen. Dat wil zeggen: we waren tijden bezig om te kijken wanneer we konden oefenen. Uiteindelijk was de eerste keer dat we met z'n allen het toneelstuk deden, ook de laatste keer: het was namelijk op het podium...
Maar gelukkig ging het goed. Ik kreeg nog het compliment dat ik mijn roeping ben misgelopen: ik zou acteur moeten worden. Kijk, dat klinkt goed, of niet? En nu.. vakantie houden.
Of nee, we moeten nog twee dagen. Vandaag en morgen. Tja, kerstfeest is nu afgelopen, dus worden alle kerst-spullen opgeborgen. De kerstboom zal morgen worden afgetogen. De kerstspullen gaan weer in de dozen, zodat alles weer gewoon wordt. En dat terwijl voor de rest van de wereld kerst nog moet beginnen.
Gelukkig heb ik mijn huis al kerst-klaar gemaakt. Wat Jimmy trouwens ook wel leuk vindt. Hij haalt regelmatig een kerstbal uit de boom, en heeft laatst de boom zelfs omgegooid. Nu ben ik erg blij dat ik onbreekbare ballen heb gekocht...
Na de vakantie gaan we weer verder op school. Het is dan nog een maand of twee, drie, voordat het voorjaar komt. Toch maar beter even alle voorjaarsdozen alvast uit de kast halen...
Subscribe to:
Posts (Atom)