Dierendag

4 Oktober. Dierendag. Natuurlijk moet ik daarom een cadeautje of twee voor mijn kat, Jimmy, kopen. Gisteren was ik bij de dierenwinkel, en zag ik een aantal leuke spulletjes... die heb ik dus meegenomen. Toen ik thuis kwam zette ik het geheimzinnig weg op een plaats waar Jimmy niet bij kon. Natuurlijk keek Jimmy me aan met een blik van 'het zal wel, ik ben niet geïnteresseerd', maar ik ken mijn kat langer dan vandaag: dat is natuurlijk om mij wijs te maken dat hij het toch niets vindt, zodat ik het al eerder aan hem zou geven! Maar daar trap ik mooi niet in!

Dus... vandaag, 4 oktober. Jimmy maakte me, zoals altijd, rond 5 uur wakker. Dierendag of niet, dat was voor mij wat te vroeg. Dus ik zet hem buiten de slaapkamer, en ga verder slapen. Rond 7 uur krabt hij opnieuw aan mijn deur, en met een zucht sta ik op om hem eten te geven. Het is tenslotte dierendag. "Alsjeblieft Jimmy, ik ga weer slapen." Zo gezegd zo gedaan... maar om half 9 -Jimmy stoorde me niet eens direct na het eten: wat lief van hem!- maakte hij me toch weer wakker. Alsof hij geen geduld meer kon opbrengen.

Ik ben meteen wakker, en niet alleen vanwege het feit dat het dierendag is, maar ook vanwege het feit dat Jimmy steeds op, en van het bed af springt. Tja, zo kan je toch niet slapen. Dus ik ga met Jimmy naar de woonkamer, en pak het plastic tasje met de cadeautjes.

Uit de plastic tas nam ik een papieren tasje, waar mijn eerste twee cadeautjes voor Jimmy in zaten. Het eerste cadeau was een lange, wollige muis dat rammelde. Jimmy had er weinig interesse in.

Het tweede cadeau was een dik... uhm... tja, wat was het? Een soort zachte knuffel dat ook nog rammelde. Een vis ofzo? Je raadt het al... ook hier keek Jimmy de andere kant op. Hij speelde liever met de papieren zak.

Ik dacht nog bij mezelf... heb ik nu zoveel geld uitgegeven voor iets waar Jimmy niet eens blij mee is? Ik had net zo goed een papieren zakje aan kunnen schaffen. Maar... nog niet alles was verloren. Ik had nog één cadeautje te gaan... en zeg maar gerust dat dit een heus cadeau was. Een grote doos kwam uit de plastic zak. Ook dat scheen Jimmy niet interessant te vinden... maar ik gaf niet op.

Ik pakte de doos uit, en zette de hele constructie in elkaar. Het was een soort van knikkerbaan, maar dan voor katten. Met gaten er in zodat Jimmy er met zijn poot door heen kon, om het balletje dat er bij zat -achterop de doos stond dat dit balletje speciaal gemaakt was om leuk gevonden te worden door katten- aan te tikken.

Toen ik het eenmaal in elkaar had gezet, en zelf een beetje met het balletje begon te spelen, keek Jimmy op. Langzamerhand sloop hij dichterbij, om het eerst nog even van een klein afstandje aan te kijken. En opeens... *tik*. Ja hoor, Jimmy begon er mee te spelen. Eerst kleine tikjes, steeds groter. Totdat hij bijna de constructie kapot maakte.

Na een paar minuten spelen was voor Jimmy de lol er weer af. Tijd om in het zonnetje te gaan zitten. Want wat is er nu leuker op dierendag dan, net als op andere dagen, te zonnen, en geaaid te worden? Niets toch?