'Even winkelen'

Het is nu kerstvakantie, dus dat betekent: alle tijd om de belangrijke dingen te doen. Zoals de kerstinkopen. Hordes mensen haasten zich naar de winkels om voor één of twee dagen in het jaar twee keer zo veel eten in te slaan als normaal, dat nog drie keer zo duur is als wat ze normaal kopen. Want, 'het is maar één keer per jaar kerst, dan kan je toch niet met aanbiedingen aankomen'. Het moet wel 'chique' zijn, nietwaar?

Normaal ben ik daar niet zo vatbaar voor. Hoewel ik ook macaroni met kerst wel raar vind. Ach, als het maar lekker is. Maar niet deze kerst. Nee, deze keer heb ik voorgesteld om zelf wat voor m'n familie te maken. Ik heb besloten een stoofschotel te maken. Lijkt me lekker, maar ik heb 't helaas nog nooit zelf uitgeprobeerd. Dus ik besloot om dat vandaag te doen, en dan tegelijkertijd de inkopen voor dit gerecht voor de kerst mee te nemen.

Blijkbaar hadden meer mensen dit idee. Het was loeidruk bij de supermarkt. Drukte is iets waar ik sowieso al niet tegen kan. Gelukkig had ik een lijstje gemaakt met alle spullen die ik nodig had. Of nou ja, 'nodig hebben' is misschien wel iets te veel gezegd... die ik wilde hebben. Da's beter.

Uiteindelijk gaf ik dus drie keer zo veel uit als dat ik normaal op een zaterdag uitgeef. De helft hiervan was het vlees. (Misschien heeft mijn broer de vegetariër het toch bij het juiste eind...) Gestressed fietste ik terug naar huis, de tas vol met spullen die ik nooit koop, hing om mijn stuur. Een fles rode wijn, alleen maar omdat ik ga koken met wijn? Kan dat niet gewoon met water erbij? Olijfolie, omdat 't recept zegt dat dit beter is? Is gewone margarine niet goed genoeg? En dan de laurierbladeren en jeneverbessen... Zijn die echt nodig?

Ach... het is maar één keer per jaar kerst... en gelukkig maar. Ik kijk uit naar gewoon een bord met macaroni.